باز دارم مهتاب و تو آسمون میبینمیاد چشمات میافتم، باز دوباره آتیش میگیرمآخه یادته چشات واسه شبام ،مهتاب بودچی بگم،شروع کنم غصه بود و نبود؟یکی بود یکی نبود غیر از خدا و دیوونش هیچکی نبود دیوونه از غم میخوند پیش خداشزار زار گریه میکرد سرشو میذاشت رو شونه هاش یه روزی دل خدا سوخت براشاومد و یه همزبون ساخت براشروزگار خوب شد و خوبتر هم می شدگلا از هر طرفی وا می شد و دنیا آبی تر می شداما دیوونه یه روز دیگه گلشو تو باغ ندید به هر طرف سر کشید اما جز چند جای پا ندیدچی شده بود؟ کی برده بود اون گلشو؟کی می خواست باز گریون ببینه چشاشو؟به هر طرف سر کشید تا جای پای یارو دید اما کنار جا پا ها چند جای پای دیگه دید!!یواشکی سرک کشید هایی کشید هویی کشید
ناگهان از اون طرف دست گلشو تو دست خاره دید!!!آسمون سیاه شدش ، ابری شدشدوباره دیوونه از قبلم دیوونه تر شدشولی اینبار دیوونه پیش خدا هم بر نگشتسر گذاشت به بیابون و دیگه هیچ وقت برنگشتآخه گلشو خدا به اون هدیه داده بودپس چرا باز دوباره هدیه شو از اون پس گرفته بود؟!!!ای خدا!عدل تو کو؟ انصافت کجاست؟تو بگو آخه کجای کارم نا بجاست؟خوابیدید؟!!!!!!!خوابتون برد؟!!!اما هنوز غصه مون راهی به جایی که نبرد!!بخوابید،خوابتون شیرین ای گلا
دیوونه میمیره اینجا تک و تنها به خدا
گفتم شايد نديدنِت از خاطرَت دورم کنه
ديدم نديدنت فقط مي تونه که کورم کنه
گفتم صداتو نشنوم شايد که از يادم بري
ديدم تو گوشام جز صدات، نيستش صداي ديگري
نديدن و نشنيدنت، عشقتو از دلم نبرد
فقط دونستم بي تو، دل پرپر شد و گم شد و مرد
امروزُ محتاج توام، من نمي گم دلم مي گه
فردا اگه مُردم نيا، چه فايده نوشدارو ديگه؟
